Najważniejsze zasady udanego pokrowca
- Zmierz krzesło w kilku miejscach, zwłaszcza gdy oparcie zwęża się lub rozszerza.
- Na jedno standardowe krzesło przygotuj zwykle 1,5-2 m tkaniny o szerokości około 140-160 cm.
- Przed ostatecznym szyciem wykonaj przymiarkę na fastrydze albo z materiału próbnego.
- Najłatwiejszy dla początkujących jest pokrowiec na siedzisko i oparcie, bez skomplikowanych marszczeń.
- Gumka, troczki lub rzep pomagają utrzymać całość na miejscu.
Najpierw wybierz prosty fason i dobrze zmierz krzesło
Na początek polecam pokrowiec obejmujący siedzisko oraz oparcie. Taki model jest łatwiejszy do uszycia niż rozbudowana wersja z falbaną, zakładkami czy osobnymi osłonami nóg, a jednocześnie daje wyraźny efekt dekoracyjny.
Usiądź przy krześle z centymetrem i zmierz je, jakbyś chciał przykryć je kawałkiem materiału. Zapisz szerokość, głębokość i wysokość siedziska, a także szerokość oraz wysokość oparcia z przodu i z tyłu. Jeżeli oparcie ma nietypowy kształt, zmierz je na dole, w połowie i przy górnej krawędzi.
Jakie wymiary zapisać
- szerokość i głębokość siedziska,
- wysokość siedziska od podłogi, jeśli pokrowiec ma zakrywać także boki,
- wysokość oparcia od siedziska do górnej krawędzi,
- szerokość oparcia na dole i u góry,
- głębokość oraz kształt zaokrągleń,
- miejsce, w którym pokrowiec ma się kończyć.
Do każdego elementu dodaj zwykle 1,5-2 cm zapasu na szew. Przy dolnym podwinięciu zostaw 3-4 cm, szczególnie gdy materiał jest gruby. Nie próbuj od razu wyliczać wszystkiego wyłącznie z wymiarów. W praktyce najwięcej daje forma z papieru, starego prześcieradła albo taniej surówki bawełnianej.
Wybierz materiał, który wytrzyma codzienne użytkowanie
Pokrowiec na krzesło jest narażony na przesuwanie, tarcie i częste pranie, dlatego cienka tkanina odzieżowa zwykle szybko się odkształca. Najbezpieczniejsze wybory to panama, drelich, grubsza bawełna, canvas albo mieszanka bawełny z poliestrem. Len wygląda efektownie, ale łatwo się gniecie i wymaga dokładnego prasowania.| Materiał | Co daje | Na co uważać |
|---|---|---|
| Panama lub canvas | Stabilny kształt i dobra odporność na tarcie | Trudniej układa się na mocno zaokrąglonym krześle |
| Bawełna dekoracyjna | Łatwe szycie i duży wybór wzorów | Może kurczyć się po praniu |
| Mieszanka bawełny z poliestrem | Łatwiejsza pielęgnacja i mniejsze gniecenie | Nie każdemu odpowiada bardziej techniczny chwyt |
| Len lub mieszanka lniana | Naturalny wygląd i lekka struktura | Mocno się gniecie i może wymagać stabilizacji |
Przed krojeniem wypierz materiał zgodnie z zaleceniami producenta i wyprasuj go na płasko. To drobiazg, który oszczędza sporo nerwów. Jeśli tkanina skurczy się dopiero po uszyciu, pokrowiec może stać się za ciasny nawet o kilka centymetrów.
Poza tkaniną przygotuj nici, centymetr, nożyczki, szpilki lub klipsy, kredę krawiecką, żelazko i maszynę z igłą dobraną do grubości materiału. Przyda się także gumka o szerokości 1-2 cm, tasiemka albo rzep, jeśli pokrowiec ma dobrze trzymać się siedziska.
Przygotuj wykrój bez zgadywania
Najprostsza metoda polega na zrobieniu formy bezpośrednio na krześle. Ułóż materiał próbny na oparciu i siedzisku, przypnij go lewą stroną na zewnątrz, a potem zaznacz przebieg szwów. Dzięki temu widzisz, gdzie materiał się napina, gdzie powstaje luz i czy pokrowiec nie ogranicza swobodnego odsuwania krzesła od stołu.
Forma z materiału próbnego
- Przykryj oparcie i siedzisko osobnymi kawałkami materiału.
- Wygładź tkaninę, ale nie naciągaj jej na siłę.
- Przypnij miejsca łączenia oparcia z siedziskiem.
- Zaznacz linię szwu oraz miejsce zakończenia pokrowca.
- Dodaj zapasy i wytnij elementy dopiero po sprawdzeniu kształtu.
Jeżeli krzesło ma proste, geometryczne kształty, wystarczą osobne części na przód oparcia, tył oparcia i siedzisko. Przy zaokrągleniach lepiej podzielić formę na więcej elementów niż próbować naciągnąć jeden duży kawałek. Większa liczba szwów nie jest wadą, jeśli dzięki nim pokrowiec lepiej leży.
Wzorzystą tkaninę rozłóż tak, aby kierunek deseniu był taki sam na oparciu i siedzisku. Przed cięciem sprawdź też nitkę prostą. Krzywo ułożony wzór lub przekręcony splot będzie widoczny dopiero po zszyciu, kiedy poprawka staje się znacznie trudniejsza.
Uszyj pokrowiec krok po kroku
Po wycięciu elementów nie zaczynaj od razu od szycia na stałe. Najpierw połącz je długą fastrygą albo klipsami i załóż na krzesło. Ja traktuję tę przymiarkę jak próbny montaż, bo właśnie wtedy wychodzą różnice między wymiarami zapisanymi na kartce a rzeczywistym kształtem mebla.
- Połącz elementy oparcia, prawą stroną materiału do środka.
- Rozprasuj szwy, aby nie tworzyły zgrubień i nie wypychały tkaniny.
- Doszyj siedzisko, zaczynając od środka i kierując się ku bokom.
- Załóż całość na krzesło i sprawdź, czy szwy układają się symetrycznie.
- Wprowadź poprawki, a dopiero potem zszyj wszystkie połączenia maszynowo.
- Obrzuć zapasy ściegiem zygzakowym lub overlockiem.
Na prostych odcinkach użyj ściegu prostego o długości około 2,5-3 mm. Przy tkaninie, która będzie często prana, warto wykonać ryglowanie na początku i końcu szwu. Ogranicza to prucie, szczególnie w miejscach mocno obciążonych, takich jak narożniki siedziska.
Przeczytaj również: Jak uszyć rożek niemowlęcy minky - proste kroki i cenne wskazówki
Jak zamocować pokrowiec
Luźny pokrowiec może wyglądać dobrze na zdjęciu, ale w codziennym użyciu szybko się przesuwa. Najprostsze rozwiązanie to wszycie gumki pod dolną krawędzią albo w tunelu biegnącym pod siedziskiem. Gumki nie napinaj zbyt mocno, ponieważ materiał zacznie się marszczyć.
Przy krzesłach z widocznymi szczebelkami dobrze sprawdzają się troczki wiązane pod siedziskiem. Rzep jest wygodny, ale wymaga dokładnego zaplanowania miejsca wszycia i może zaczepiać delikatniejsze tkaniny. Jeśli pokrowiec ma być często zdejmowany, wybierz mocowanie, które nie wymaga każdorazowego przesuwania całego mebla.
Wykończ brzegi i sprawdź wygodę siedzenia
Dolną krawędź możesz podwinąć podwójnie na 1,5-2 cm albo wykończyć lamówką. Podwójne podwinięcie jest najłatwiejsze, natomiast lamówka lepiej podkreśla kształt pokrowca i sprawdza się przy tkaninach dekoracyjnych.
Po przyszyciu brzegu załóż pokrowiec na krzesło i usiądź na nim kilka razy. Sprawdź, czy szwy nie uciskają, materiał nie podwija się pod plecami i czy nakrycie nie zsuwa się przy wstawaniu. Wygoda jest ważniejsza niż idealnie napięty wygląd, bo zbyt ciasny pokrowiec szybko się rozciągnie albo pęknie na szwach.
Jeśli używasz grubego materiału, rozprasuj każdy szew przed wykonaniem kolejnego. Żelazko krawieckie nie jest dodatkiem do pracy, lecz narzędziem, które pomaga uzyskać płaskie, równe połączenia. Szczególnie dobrze widać to na narożnikach i przy łączeniu siedziska z oparciem.
Najczęstsze błędy i sposoby ich naprawy
| Problem | Przyczyna | Rozwiązanie |
|---|---|---|
| Pokrowiec zsuwa się z siedziska | Brak mocowania albo zbyt duży luz | Dodaj gumkę, troczki lub skróć boczne szwy |
| Materiał marszczy się przy oparciu | Niedokładna forma lub zbyt duży zapas | Rozpruj fragment, dopasuj go na przymiarce i zszyj ponownie |
| Pokrowiec jest za ciasny | Brak zapasu na szwy albo skurczenie materiału | Poszerz elementy, dodając klin lub pasek boczny |
| Narożniki odstają | Nieodpowiednie nacięcia i brak rozprasowania | Natnij zapas w łuku i dokładnie uformuj róg żelazkiem |
| Wzór ucieka na bok | Materiał został skrojony poza nitką prostą | Przytnij elementy ponownie zgodnie z kierunkiem splotu |
Najczęściej początkujący zostawiają za mało materiału na korekty. Bezpieczniej jest wyciąć element odrobinę większy i zebrać nadmiar na przymiarce niż próbować ratować zbyt mały kawałek. Nie oszczędzaj na materiale próbnym, jeśli krzesło ma nietypowe oparcie lub podłokietniki.
Przed praniem sprawdź skład tkaniny i zalecenia producenta. Jeśli materiał może się kurczyć, pierz go w temperaturze, w której później będziesz prać gotowy pokrowiec. Dzięki temu jego rozmiar pozostanie przewidywalny, a kształt nie zmieni się po pierwszym czyszczeniu.
Mały projekt, który warto dobrze zaplanować
Najlepszy pierwszy pokrowiec to taki, który ma prosty fason, stabilną tkaninę i możliwość regulacji. Zamiast od razu szycia kompletu sześciu nakryć wykonaj jeden model testowy, dopracuj formę, a dopiero potem przenieś ją na pozostałe krzesła.
Jeśli zależy Ci na zmianie wyglądu wnętrza, możesz uszyć dwie wersje z tej samej formy: codzienną z trwałej bawełny oraz dekoracyjną z lnu lub tkaniny wzorzystej. Własnoręcznie przygotowany wykrój przyda się później także do uszycia poduszki na siedzisko, ozdobnego zagłówka albo innych dodatków tekstylnych.
Największą różnicę robią trzy rzeczy: dokładny pomiar, przymiarka przed ostatecznym szyciem i solidne mocowanie. Gdy dopracujesz te elementy, nawet prosty pokrowiec będzie wyglądał schludnie, dobrze zniesie użytkowanie i łatwo zdejmiesz go do prania.
